لنگرهای سقف برای حفاظت از سقوط: کاربردها، معیارهای انتخاب و راهنمایی عملی

لنگر سقفی محدودیت های کل سیستم حفاظت از سقوط را تعیین می کند

کارگری را روی سقف فلزی درز ایستاده تصور کنید. او طناب خود را به یک لنگر دم خوک نزدیک به خط الراس می‌بندد، سپس دو قدم به عقب برمی‌دارد تا یک مفصل چشمک زن را ثابت کند. وقتی لبه ورق خم می شود، می لغزد و می افتد. لنگر نگه می دارد، اما از آنجایی که نقطه لنگر تنها 1.5 متر بالاتر از حلقه پشتی او قرار دارد و او از بند 1.8 متری بدون کمک فنر استفاده می کند، قبل از اینکه سیستم بتواند او را دستگیر کند، پاهایش به سطح سقف برخورد می کند. این به ندرت موردی از لنگر معیوب است. این موردی است که لنگر را به عنوان یک وسیله جانبی به جای منشاء هندسی سقوط در نظر می گیریم.

لنگرهای سقف برای حفاظت از سقوط، نقاط اتصال سازه ای هستند که نیروی سقوط را به چارچوب ساختمان منتقل می کنند. هر جزء دیگر، از مهار تا بند، فقط به اندازه ظرفیت بارگیری، محل قرارگیری و جهت لنگر مفید است. این راهنما انواع لنگرهایی را که برای سازه های سقفی مختلف نیاز دارید، استانداردهایی که ثابت می کند یک محصول می تواند نگه دارد و چگونه مطمئن شوید که لنگر با مهار و سیستم تسمه موجود شما کار می کند را توضیح می دهد.

لنگر سقفی چه می کند و چرا لنگرهای خوب هنوز شکست می خورند

لنگر یک حلقه فلزی نیست که اتفاقاً به سقف بسته شود. این یک مسیر بار است که به طور عمدی مهندسی شده است. وزن بدن کارگر، بند، رابط و خود لنگر یک زنجیره پیوسته را تشکیل می دهند. ضعیف ترین حلقه شکست خواهد خورد. در عمل، لنگر به یکی از سه روش از کار می افتد: زیرلایه بیرون می کشد، لنگر تحت بار می چرخد، یا کارگر به دلیل قرارگیری نامناسب از کنار لنگر می افتد.

سازمان های نظارتی حداقل های مشخصی را تعیین کرده اند. بر اساس OSHA 29 CFR 1926.502 (d)، لنگرهای مورد استفاده در سیستم های جلوگیری از سقوط شخصی باید 5000 پوند (22.2 کیلو نیوتن) را برای هر کارگر تحمل کنند، یا با ضریب ایمنی حداقل دو تحت نظارت یک فرد واجد شرایط طراحی، نصب و استفاده شوند. ANSI/ASSP Z359.1 از منطق مشابهی پیروی می کند و استاندارد اروپایی EN 795 الزامات بار و انحراف را در چندین کلاس لنگر تعریف می کند. لنگر سقفی که یکی از این معیارها را برآورده نمی کند برای محافظت در برابر سقوط مناسب نیست.

اما حتی یک لنگر تایید شده زمانی که در زیر حلقه پشتی کارگر قرار می گیرد یا زمانی که زیرسیستم اتصال برای فاصله در دسترس بیش از حد طولانی باشد، از کار می افتد. به همین دلیل است که انتخاب لنگر باید همراه با آن اتفاق بیفتد بررسی شش نوع سیستم حفاظت از سقوط تحت OSHA . شما نمی توانید یک لنگر را به تنهایی انتخاب کنید.

انواع اصلی لنگر سقفی برای محافظت در برابر سقوط

لنگرهای سقف به دو دسته کلی تقسیم می شوند: موقت و دائم. لنگرهای موقت پس از اتمام کار برداشته می شوند. لنگرهای دائمی برای دسترسی به تعمیر و نگهداری آینده در سازه تعبیه شده اند. برخی از طرح‌ها هر دو دسته را پوشش می‌دهند، اما باید بر اساس تعداد دفعات دسترسی به سقف و اینکه زیرلایه چیست، انتخاب کنید.

لنگر سقفی موقت

لنگرهای موقت برای کارهای کوتاه مدت روی سقف های مسکونی یا تجاری ایده آل هستند. یک لنگر برآمدگی بر روی پشته بسته شده است و به اندازه عرض خرطومی درجه بندی می شود. یک لنگر پیگتیل بدون سوراخکاری در درز سقف فلزی درز ایستاده قرار می گیرد. یک وزنه تعادل یا لنگر بالاست بر روی سقف های مسطح قرار می گیرد و با وزن در جای خود ثابت می شود. لنگرهای موقت به سرعت در موقعیت قرار می گیرند، اما به شدت به نصب کننده بستگی دارند که تناسب و گشتاور یا وضعیت تسمه را هر روز بررسی می کند.

لنگر سقف دائمی

لنگرهای دائمی در ساختمان‌هایی که نیاز به دسترسی مکرر دارند، مانند سقف‌های سرویس HVAC، پشته‌های دودکش یا تعمیر و نگهداری پنل‌های خورشیدی استفاده می‌شوند. آنها به بتن، فولاد سازه ای یا الوار پیچ یا پیچ می شوند و سال ها در جای خود باقی می مانند. این لنگرها باید در برابر خوردگی مقاوم باشند، به وضوح برچسب گذاری شده و طوری طراحی شوند که با عمق ساختاری واقعی عرشه سقف کار کنند. لنگر دائمی اغلب زمانی که موقعیت امنی برای یک لنگر موقت وجود ندارد، انتخاب مطمئن‌تری است.

گواهینامه ها و استانداردهایی که باید انتخاب شما را راهنمایی کنند

هنگامی که یک لنگر سقفی خریداری می کنید، رتبه بندی چاپ شده روی برچسب فقط به اندازه آزمایشی که آن را تولید کرده است قابل اعتماد است. در آمریکای شمالی، رایج ترین مرجع ANSI/ASSP Z359.1 و نیاز به استحکام لنگر OSHA است. در اروپا، استاندارد EN 795 برای دستگاه‌های لنگر، با زیر کلاس‌های A1، A2، B، C و D است. در کانادا، CSA Z259.15 سیستم‌های لنگر را پوشش می‌دهد. هر استاندارد یک آزمایش استاتیکی یا دینامیکی، وزن آزمایشی و حداکثر جابجایی مجاز را مشخص می کند. محصولی که یک استاندارد را پاس می کند به طور خودکار استاندارد دیگری را پاس نمی کند.

قبل از تعیین لنگر، گزارش آزمایش را بخواهید. در گزارش باید جهت بار، محل تست و شرایط قبل و بعد از آزمایش لنگر بیان شود. اگر یک برنامه کامل PPE را تهیه می کنید، از همان بررسی دقیق برای مهار و بند استفاده کنید. به عنوان مثال، تسمه ای که مطابق با EN361 باشد، محصولی متفاوت از آن است که فقط مشخصات کلی کمربند ایمنی را برآورده می کند. را راهنمای انتخاب لنگر سیستم مهار ایمنی سقف توضیح می دهد که چگونه این اجزاء با هم قرار می گیرند و باید به دنبال چه علائم گواهی باشید.

انتخاب لنگر مناسب برای ساختار سقف شما

هیچ لنگر سقفی جهانی وجود ندارد. انتخاب صحیح به مواد عرشه سقف و ساختار زیر آن بستگی دارد. روی سقف فلزی درز ایستاده، یک لنگر دم خوک که به درز قلاب می‌شود، از سوراخ کردن سوراخ‌ها جلوگیری می‌کند و مانع آب و هوا را حفظ می‌کند، اما تنها در صورتی کار می‌کند که درز پیوسته باشد و گیج ورق به اندازه کافی ضخیم باشد. روی سقف فلزی موجدار، یک لنگر پیچ و مهره ای با یک صفحه پشتی، بار را در سراسر دنده های سفت کننده توزیع می کند. روی سقف بتنی، لنگرهای انبساط یا رولپلاک های اپوکسی باید در فاصله لبه های صحیح نصب شوند تا از بیرون کشیدن جلوگیری شود. در سقف چوبی، یک لنگر پشته باید به تیرک پیچ شود، نه فقط به روکش.

جهت بار سقوط نیز مهم است. اکثر استانداردهای لنگر در یک جهت رو به پایین تست می کنند. هنگامی که یک کارگر به صورت جانبی حرکت می کند، لنگر یک کشش به طرفین را می بیند. اگر لنگر برای آن جهت درجه بندی نشده باشد، زاویه می تواند نیروی وارد بر لنگر و کارگر را تقویت کند. همیشه لنگر را عمود بر خط کار قرار دهید یا از سیستمی استفاده کنید که می‌چرخد تا با بار در یک راستا بماند.

سیستم کامل: تطبیق لنگرها با مهارها، تسمه ها و اتصالات

اگر بقیه سیستم ناسازگار باشد، نقطه لنگر بی فایده است. مهار باید نیروی دستگیره را بر روی بدن کارگر توزیع کند، بند باید سقوط آزاد را محدود کند، و اتصال دهنده ها باید هم حلقه مهار و هم لنگر را داشته باشند. لنگر سفت و سختی که بالای کارگر قرار می گیرد کوتاه ترین سقوط آزاد را می دهد. لنگر کم فاصله سقوط را افزایش می دهد و به یک بند کوتاه تر یا ضربه گیر نیاز دارد.

برای کارهای سقفی، در هر استانداردی که در بالا توضیح داده شد، یک مهار تمام بدن مورد نیاز است. اختصاص داده شده مهار ایمنی سقف ساختمانی با چندین حلقه D و بالشتک کمر، اتصال به لنگر برآمدگی بالای سر را در حین حرکت در امتداد لبه سقف عملی می کند. وقتی لنگر پشت کارگر است، الف بند دوقلو با کمک فنر به شما این امکان را می دهد که در حین بستن و باز کردن لنگر متصل بمانید و جاذب انرژی نیروی دستگیره را در حد توان مهار نگه می دارد.

KA-L02 کمک فنر دوقلو با طناب پلی آمیدی، 2 اسکافورد H KA Protective Products چین تامین‌کننده ضربه‌گیر دوقلو KA-L02 با طناب پلی آمید، 2 قلاب اسکافورد، 1 خودرو... مشاهده محصول →

حلقه‌های KA02 6 D، 2 سگک بازگشایی سریع، پد کمر بزرگ، تمام بدنه KA Protective Products چین تامین‌کننده حلقه‌های KA02 6D، 2 سگک بازگشایی سریع، پد بزرگ کمر، ساخت و ساز تمام بدنه ایمنی سقف،... مشاهده محصول →

برای کارهایی که نیاز به هر دو دست آزاد دارند، مانند نصب چشمک زن یا سفت کردن پیچ های سقف، الف خط نجات موقعیت یابی نایلونی می تواند به عنوان یک اتصال دهنده لنگر کوتاه بین حلقه های D جانبی کارگر و یک نقطه لنگر مناسب استفاده شود. خطوط موقعیت یابی دستگاه های مهار سقوط نیستند. آنها دستگاه های موقعیت یابی کار هستند. در صورت وجود هرگونه خطر سقوط از موقعیت، باید آنها را با سیستم مهار سقوط جفت کرد.

موقعیت Lifeline با تامین کنندگان طناب نایلونی، کارخانه - Taizhou KA Protective Pro KA Protective Products چین تامین‌کننده خطوط حیاتی موقعیت با طناب نایلونی، موقعیت عمده فروشی کارخانه با طناب نایلونی، ... مشاهده محصول →

اگر سیستمی را از ابتدا می سازید، به طول بند در مقابل فاصله لنگر تا سطح کار توجه زیادی داشته باشید. را طول بند و راهنمای برنامه ریزی سفر در پاییز قبل از انتخاب یک مکان لنگر، ریاضی ترخیص مورد نیاز شما را فراهم می کند.

نصب، بازرسی و اشتباهات رایج

بهترین استاندارد لنگر در جهان در صورت نصب اشتباه لنگر از کارگر محافظت نمی کند. نصاب‌ها باید از نقشه‌های سازنده پیروی کنند، ضخامت بستر را بررسی کنند، و از آچار گشتاور برای همه بست‌های رزوه‌دار استفاده کنند. لنگر باید پس از نصب با یک تست کشش مستند در صورت نیاز توسط مقررات محلی یا توسط سازنده لنگر بررسی شود.

قبل از هر بار استفاده، کارگر باید لنگر را از نظر تغییر شکل، خوردگی، شل شدن پیچ‌ها یا آسیب ناشی از کار قبلی بررسی کند. اگر یک لنگر در معرض بار سقوط قرار گیرد، باید از سرویس خارج شود و توسط یک فرد واجد شرایط بازرسی شود. این قانون در مورد تسمه و بند نیز صدق می کند.

اشتباهات رایجی که در سقف ها می بینیم عبارتند از:

• اتصال یک بند به یک لنگر که در زیر حلقه پشتی کارگر قرار دارد، که باعث افزایش فاصله سقوط آزاد و خطر سقوط نوسان می شود.
• استفاده از لنگر سقف در محلی که روکش به یک عضو ساختاری زیر آن متصل نیست.
• با فرض اینکه یک بند بند با کمک فنر را می توان روی هر لنگر استفاده کرد. کمک فنر فقط باید به لنگرهایی متصل شود که بتواند نیروهای حاصل را پشتیبانی کند.
• قرار دادن یک لنگر وزنه بر روی یک غشای سقف بدون پد محافظ، که می تواند به عایق رطوبتی آسیب برساند و لنگر را کج کند.
• به اشتراک گذاری یک لنگر بین دو کارگر زمانی که رتبه بندی لنگر فقط برای یک کارگر است.

سوابق بازرسی منظم، برچسب زدن واضح و تعمیر و نگهداری معمولی خود دستگاه های لنگر از بسیاری از این خرابی ها جلوگیری می کند.

آنچه خریداران باید قبل از تهیه لنگر سقفی و سیستم های حفاظت از سقوط بپرسند

اگر برای یک پیمانکار، توزیع کننده یا یک برنامه OEM خرید می کنید، روی سه چیز تمرکز کنید: قابلیت ردیابی، سازگاری و مستندات. از تامین کننده گواهی انطباق برای هر مدل لنگر بخواهید و بررسی کنید که بار نامی روی لنگر چاپ شده باشد. بپرسید لنگر تحت بارگذاری دینامیک چگونه رفتار می کند: آیا صفحه محصول حداکثر فاصله مجاز حرکت را بیان می کند؟ سپس کاربرد طراحی شده لنگر را با مسیر حرکت معمولی کارگر روی سقف مقایسه کنید.

سازگاری فقط مربوط به لنگر نیست. مهار و بند باید با همان خانواده اتصال دهنده مطابقت داشته باشند. یک قلاب ضربه ای که به طور کامل روی حلقه لنگر D بسته نمی شود، یک شکست مکرر در میدان است. اگر تامین کننده شما بتواند مهار، بند و لنگر را به عنوان یک سیستم هماهنگ ارائه کند، خطر عدم تطابق قطعات بسیار کمتر است. به‌عنوان سازنده تسمه‌های ایمنی، تسمه‌ها و خطوط تعیین موقعیت، ما به طور معمول به خریداران کمک می‌کنیم لنگرهای انتخابی خود را با PPE که الزامات EN 361، ANSI یا CE را برآورده می‌کنند، ترکیب کنند. خود لنگر همیشه باید از یک منبع تایید شده باشد، اما بقیه سیستم را می توان با مشخصات و برند شما ساخته شد.

هنگامی که قصد خرید لنگر سقفی را دارید، نقشه های سقف، محل سقوط کارگر و کد استاندارد یا محلی مورد نیاز را جمع آوری کنید. این سه بخش از اطلاعات به تامین کننده اجازه می دهد محصولی را توصیه کند که نه بیش از حد ارزیابی شده باشد و نه به طور خطرناکی کوچکتر از اندازه باشد.