انتخاب بند ایمنی مناسب برای محیط کار شما

با خطر شروع کنید: بند باید از چه چیزی جلوگیری کند؟

انتخاب بند ایمنی مناسب برای محیط کار شما با یک تصمیم ساده شروع می شود: آیا در تلاش هستید؟ جلوگیری از رسیدن به لبه (خودداری) پشتیبانی از کار بدون دست (موقعیت یابی)، یا توقف سقوط (دستگیری پاییز)؟ تسمه ای که برای یک هدف مناسب است می تواند برای دیگری ناامن باشد.

برای کاربردهای توقف سقوط، انتخاب بند شما باید از اهداف عملکرد سیستم که معمولاً توسط مقررات و دستورالعمل‌های سازنده مورد نیاز است، پشتیبانی کند - به ویژه محدود کردن نیروهای سقوط و کنترل سقوط آزاد و کاهش سرعت. اگر نمی توانید الزامات فاصله و لنگر را برآورده کنید، بند "راست" ممکن است در واقع یک وسیله اتصال متفاوت (به عنوان مثال، یک طناب نجات خود جمع شونده) یا یک رویکرد لنگر متفاوت باشد.

غذای آماده عملی

کار، محل لنگر، مسیر پیاده روی/کار، و آنچه در زیر کارگر است را مستند کنید. سپس بند (یا جایگزین) را انتخاب کنید که با آن محدودیت ها مطابقت داشته باشد نه اینکه کار را مجبور کنید تا با بند مطابقت داشته باشد.

نوع طناب را با محل کار و لنگر مطابقت دهید

بند ایمنی یک تسمه عمومی نیست - ساخت و مورد استفاده مورد نظر آن تعیین می کند که آیا می تواند به طور ایمن انرژی، قرار گرفتن در معرض لبه و حرکت را مدیریت کند یا خیر. از دسته های زیر برای محدود کردن سریع گزینه های خود استفاده کنید.

تسمه های جاذب انرژی برای توقف سقوط

هنگامی که ممکن است سقوط رخ دهد و سیستم باید نیروهای وارد بر بدن را کاهش دهد، یک بند جاذب انرژی انتخاب کنید. این تسمه ها در هنگام دستگیری دراز می شوند، که نیروی اوج را کاهش می دهد اما فاصله مورد نیاز را افزایش می دهد. از نظر عملی، شما مسافت توقف اضافی را برای کاهش نیروی ضربه "معامله" می کنید.

تسمه های مهار مسافرتی برای جلوگیری از سقوط

مهار مانع از رسیدن کارگر به خطر سقوط می شود. این رویکرد اغلب زمانی ترجیح داده می شود که فاصله کافی برای توقف سقوط وجود نداشته باشد یا زمانی که محیط کار دارای موانع، تجهیزات یا سطوح پایین تر مستقیماً در زیر منطقه کار است.

تسمه های موقعیت یابی برای کارهای هندزفری

تسمه های موقعیت یابی به گونه ای طراحی شده اند که کارگر را در جای خود نگه می دارند (مثلاً روی میله ها یا سازه های عمودی) در حالی که امکان کار بدون دست را فراهم می کنند. آنها به طور خودکار "قابلیت توقف سقوط" را ندارند مگر اینکه به طور صریح به عنوان بخشی از یک سیستم کامل توقف سقوط رتبه بندی/پیکربندی شوند.

لنگر در سطح پا و قرار گرفتن در معرض لبه پیشرو

اگر لنگر زیر پای کارگر باشد (معمولاً در نصب فولادی و برخی سکوهای صنعتی)، فاصله سقوط آزاد می تواند به طور چشمگیری افزایش یابد. مثالی که به طور گسترده ذکر شده این است که یک بند استاندارد جاذب انرژی 6 فوتی متصل در سطح پا می تواند یک سقوط آزاد بالقوه ایجاد کند. تا 12 فوت ، که هم فاصله و هم مناسب بودن دستگاه را تغییر می دهد.

رتبه‌بندی‌ها را تأیید کنید: ظرفیت کارگر، رابط‌ها و استحکام لنگر

یک بند ایمنی باید با سیستم کامل سازگار باشد: مهار، کانکتور لنگر و لنگر. خطاهای انتخاب اغلب در رابط‌ها اتفاق می‌افتد، به‌ویژه در مفروضات تناسب اتصال و قدرت.

ظرفیت کارگر فقط وزن بدن نیست

از وزن کاملاً پوشیده استفاده کنید: ابزار لباس افراد مواد را حمل می کند. اگر کار سایت شما به طور معمول شامل تسمه های ابزار سنگین، بسته های باتری یا تجهیزات زمستانی است، تأیید کنید که ظرفیت رتبه بندی تسمه ها پوشش می دهد. حداکثر مجهز بودن کارگر - نه یک کارگر معمولی

انتخاب رابط: سخت افزار را با ساختار مطابقت دهید

• قلاب های ضربه ای: رایج برای اتصال دهنده های لنگر استاندارد. بررسی سازگاری گیت با هندسه نقطه لنگر.
• قلاب میلگرد: برای اعضای با قطر بزرگتر مفید است. بررسی کنید که قلاب به طور کامل بسته شده و بدون بارگذاری جانبی در جای خود قرار گیرد.
• کارابین: در فضاهای اتصال تنگ مفید است. تأیید مناسب بودن مکانیسم قفل برای محیط کار (گل، یخ، گرد و غبار ریز).

لنگر و استحکام اتصال: آن را به عنوان یک دروازه عبور/عقب نگاه کنید

برای توقف سقوط شخصی، معمولاً لنگرها برای پشتیبانی لازم هستند 5000 پوند (22.2 کیلونیوتن) برای هر کارگر وابسته مگر اینکه یک فرد واجد شرایط جایگزینی با فاکتور ایمنی مناسب طراحی کند. همچنین، اجزای کلیدی اتصال مانند حلقه‌های D و قلاب‌های ضربه‌ای معمولاً برای ملاقات مورد نیاز هستند. 5000 پوند معیارهای مقاومت کششی (با انتظارات تست اثبات برای اتصالات در بسیاری از برنامه ها).

قبل از انتخاب طول بند، فاصله سقوط را محاسبه کنید

عملی ترین مرحله انتخاب، محاسبه ترخیص کالا است. اگر فاصله در دسترس نباشد، تغییر طول بند به ندرت مشکل را برطرف می‌کند—ممکن است لازم باشد محل لنگر را تغییر دهید، به حالت مهار تغییر دهید یا از یک وسیله اتصال دیگر استفاده کنید.

یک مدل ترخیص کارآمد برای برنامه ریزی میدانی

از این رویکرد محافظه کارانه استفاده کنید: ضریب ایمنی حداکثر کاهش سرعت/طولانی طول تسمه کارگر. بسیاری از مراجع میدانی فرض می کنند 3.5 فوت برای حداکثر فاصله کاهش سرعت و اضافه کردن یک ضریب ایمنی برای محاسبه تناسب، عدم قطعیت اندازه‌گیری و کارگران قد بلندتر از حد متوسط.

مثال: طناب ضربه گیر استاندارد 6 فوتی

• طول بند: 6.0 فوت
• حداکثر کاهش سرعت/ازدیاد طول: 3.5 فوت
• کمک هزینه قد کارگر (شامل شیفت هارنس): 6.0 فوت
• ضریب ایمنی: 3.0 فوت

حداقل فاصله تخمینی = 6.0 3.5 6.0 3.0 = 18.5 فوت . اگر این مجوز را ندارید، "به بهترین ها امیدوار نباشید" - روش یا انتخاب تجهیزات را تغییر دهید.

مثال: زمانی که دستگاه دیگری می تواند نیازهای ترخیص کالا را کاهش دهد

اگر یک روش اتصال جایگزین سقوط آزاد را به حدود 2 فوت محدود کند (اغلب با دستگاه های خود جمع شونده در برنامه های بالای سر قابل دستیابی است)، یک تخمین برنامه ریزی معمول 2.0 3.5 6.0 3.0 = می شود. 14.5 فوت . نکته کلیدی: فاصله با کاهش سرعت سقوط آزاد انجام می شود، بنابراین انتخاب دستگاه و قرار دادن لنگر به اندازه طول بند اهمیت دارد.

موادی را انتخاب کنید که در محیط کار شما زنده بماند

بند ایمنی مناسب برای محیط کار شما باید در برابر مکانیسم آسیب غالب در محل مقاومت کند. اشعه ماوراء بنفش، لبه های تیز، گرما، پاشش جوش، مواد شیمیایی، اسپری نمک و گرد و غبار ساینده می توانند تار و دوخت را مدت ها قبل از اینکه بند در یک نگاه ناامن به نظر برسند، تخریب کنند.

بررسی تناسب محیطی که از خرابی زودرس جلوگیری می کند

• لبه های پیشرو و تماس ساینده: اولویت بندی مقاومت برش/سایش و راه حل های دارای رتبه لبه. در صورت لزوم، کابل یا محصولات پیشرفته تخصصی را در نظر بگیرید.
• کار داغ و جوشکاری: از قرار گرفتن در معرض استاندارد تار و پود اجتناب کنید. در صورت لزوم، مواد دارای درجه حرارت/قوس را انتخاب کنید.
• قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی: بررسی سازگاری سازنده برای خانواده شیمیایی خاص. تارهای "عمومی" می توانند با حلال ها یا اسیدهای خاص استحکام خود را از دست بدهند.
• کارهای دریایی/ساحلی: پرداخت های سخت افزاری مقاوم در برابر خوردگی را انتخاب کنید و فواصل بازرسی کوتاه تری را به دلیل قرار گرفتن در معرض نمک تعیین کنید.

مثال عملی

اگر خدمه شما در مورد گریس، سنگ ریزه و فولاد تیز (محل ساخت، تاسیسات، کارخانه کشتی سازی) کار می کنند، اغلب قابل اعتمادتر است که از محلولی که برای آلودگی شدید طراحی شده است استفاده کنید تا اینکه فرض کنیم تارهای استاندارد در طول عمر مفید آن دست نخورده باقی می مانند.

حرکت پلان: طول ثابت، طول قابل تنظیم و 100% اتصال

محیط کار شما نحوه حرکت کارگران را دیکته می کند: صعود عمودی، سفر افقی، تغییر موقعیت مکرر یا ماندن در یک نقطه. پیکربندی بند باید فرصت‌های شلی (که سقوط آزاد را افزایش می‌دهد) را به حداقل برساند و نیاز به باز کردن قلاب را به حداقل برساند.

وقتی تسمه های قابل تنظیم منطقی هستند

تسمه های قابل تنظیم می توانند شلی را کاهش دهند و به حفظ موقعیت بهتر کمک کنند. در عمل، زمانی که کارگران باید مرتباً موقعیت خود را تغییر دهند در حالی که نزدیک به لنگر هستند (قفسه‌های نگهداری، سکوهای مرتفع، سازه‌های فولادی) ارزشمند هستند.

تسمه های دو پایه برای اتصال مداوم

اگر کار نیاز به حرکت بین لنگرها (آهن کاری، برج کاری، انتقال داربست) داشته باشد، یک پیکربندی دو پایه پشتیبانی می کند. پیوست پیوسته (100% اتصال) . اطمینان حاصل کنید که پیکربندی دقیقاً طبق دستورالعمل مشخص شده و مورد استفاده قرار می گیرد - به خصوص در اطراف لبه های تیز و جاهایی که امکان سقوط نوسان وجود دارد.

بازرسی و جایگزینی: آنچه را که می توانید به طور قابل اعتماد نگهداری کنید انتخاب کنید

حتی بهترین انتخاب بند در صورتی که بازرسی نشود و در صورت آسیب دیدن از سرویس خارج نشود، شکست می خورد. محیط کار شما باید بر تعداد دفعات بازرسی و اجرای دقیق معیارهای بازنشستگی تأثیر بگذارد.

چک لیست بازرسی قبل از استفاده (محور متمرکز)

• تاربندی/طناب: بریدگی، ساییدگی، لعاب، سوختگی شیمیایی، سخت شدن، یا دوخت شکسته.
• جاذب انرژی: هر گونه نشانگر استقرار، پوشش پاره شده، بسته دراز یا برچسب گم شده است.
• سخت افزار: خوردگی، ترک، لبه های تیز، عملکرد دروازه، و عملکرد قفل.
• سازگاری: بدون بارگذاری متقاطع، بدون بارگذاری دروازه، و بدون اتصال به اعضای کم اندازه/بزرگ‌تر.

قانون غیر قابل مذاکره

اگر تسمه ای سقوط را متوقف کرد یا علائمی از استقرار جاذب نشان داد، فوراً آن را از سرویس خارج کنید و برای تعویض یا ارزیابی دستورالعمل های سازنده را دنبال کنید. برای محیط‌های پر پیامد، شرایط نامشخص را به‌عنوان یک تصمیم جایگزین در نظر بگیرید، نه یک بحث.

چک لیست تدارکات: انتخاب بند ایمنی مناسب با شگفتی های کمتر

از چک لیست زیر استفاده کنید تا ارزیابی خطر شغلی را به تصمیم خریدی تبدیل کنید که در این زمینه معتبر است.

1. عملکرد را تعریف کنید: مهار، موقعیت یا توقف سقوط (مفروضات را با هم مخلوط نکنید).
2. مکان لنگر (بالا، سطح، سطح پا) را تأیید کنید و نوردهی نوسان-افت را کنترل کنید.
3. محاسبه فاصله با استفاده از فواصل محافظه کارانه؛ اگر ترخیص ناموفق بود، روش یا دستگاه را تغییر دهید.
4. بررسی ظرفیت کارگر با استفاده از وزن کاملاً پوشیده از جمله ابزار و لباس.
5. سخت افزار رابط را انتخاب کنید که به درستی با ساختار متناسب باشد و در برابر محیط سایت مقاومت کند.
6. مواد را بر اساس خطر غالب (سایش لبه، گرما، مواد شیمیایی، اسپری نمک) انتخاب کنید.
7. اطمینان حاصل کنید که بازرسی و جایگزینی می تواند به طور مداوم اجرا شود (برچسب ها قابل خواندن هستند، نشانگرها قابل مشاهده هستند).
8. تأیید کنید که برنامه ریزی نجات با سیستم هماهنگ است (شما باید بتوانید یک کارگر معلق را بازیابی کنید).

قانون تصمیم گیری: اگر مفروضات فاصله، لنگر، یا قرار گرفتن در معرض لبه شما نامشخص است، آن را به عنوان یک شکست انتخاب تلقی کنید و قبل از شروع کار، طرح را تجدید نظر کنید.